با یک دوباره هستم باز
از یک دوباره باز دل کندم
مثل ِ یک اضافی
از رو نمی روم
هنوز به این دنیا بندم
میدان ِاز تجریش گریخته ای هستم
که از سینه های سنگِ قبرش دل کندم
چه وچمدان و چه می دانم گذاشته ام
وبا لبخندم می کنم سفر
رفیق ِاین تاریک پوزخند است
روز را پیش ِچشمم بلند کرده اند
شب دراتاقم بلند است
چرند است
اسم ِشبی که می لبی درخوابم
سرِ صبحی که از من هفت تر نیست
چرا برای چه می غروبی آفتابم؟
برای روی چرای تو دیگر چراغ نیستم
خیانت است به آیفون
اگر بگویی کیستم
صدای صدای صدام نزن
که خانه برگردد
بی وقتی که با دربسترم باشی
این روزها ترم
از کله ی سحر چهارترم
سرِ ساعتِ صبحانه یازده می خورم
که وقتی صبحها نمی خورم
زنی اینجا
زنی آنجا
زنی درهر دو هرجایی
چنان لختی کند
مثل ِ یک حمّام
که عاشق ماشق نشوم یک وقتی
گرفتی!؟
دیگراز دست رفته ام
گوری گرفته ام در بهرام
که فرهاد برای تو بسیاری کند
درانتظارت ازمن نباش
تودرصورتِ خودت هم می توانی زن باشی
بها نکن
که خا نداری
هیچکس نمی توانی در خانه با من باشی
من بی تو با
من با تو بی هستم
هیچکس برای تو در خانه نیستم
لطفن به ضّدِ حال نزن
مثل ِمگس دور و بَرم بال نزن
وامانده بگذار
بماند این بال ِ در حال ِ وا
جمع کن آن لبِ وامانده بین ِلطفن را
لطفن!
تو با صورتِ خودت هم می توانی فوری باشی
به تو نمی آید
همان کوری باشی
که بوعلی شفّاف کرد؟
حالا که جانی فدات نمی کند سینا
برو به طور که موسای دیگری عصات کند
بیا نکن
که تور کرده کوهی شده باشی در قاف
سیمرغی که لا نداشته باشد لال است
بالا به هرحال است
بیهوده بازی با جورمی کنی
به جرم ِعایشه که نارس است
جارمی زنی که شاهدم قاضی کنی؟
اوضاع پس است
اما بس است
برای پروازی که می خواهد کند پَر وا
مگرموسی
ازصحرای پُراز یک شتر بیشترداشت
که تک سوارِ کوهانش شده درمثل ِجَمل جنگی
محمدم پیراهن ِعثمان کردی
که پیش ِعلی دستی گرفته باشی پیش؟
پیش ازهنوز و پس از دیروز
امروز مُرد
عاشقی زوده برام
چارده سالمه گُه خورد
پیشی کن
مثل ِمن
که چندی پیش
به چند سال ِ پیش نوشتم بیا پیشم
پیشآمد و پر باز در زن کرده ام
آغاز را من کرده ام درست!
تو داده ای به ادامه
حق با توست
ولی حالا
که هر دو می شناسیمش
پایان است
~ پایان نوشته و شروع گفتگو ~
هنوز هیچ دیدگاهی داده نشده است
~ حالا نوبت شماست ~
شما باید وارد شده باشید تا بتوانید دیدگاه ارسال کنید